بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
دسته بندی محصولات
    فیلترها
    ترجیحات
    جستجو

    تاثیرات اینترنت نسل پنجم بر حوزه مراقبت‌های بهداشتی

    تاثیرات اینترنت نسل پنجم بر حوزه مراقبت‌های بهداشتی

    فراهم شدن امکانات جدید در حوزه مراقبت‌های بهداشتی به کمک اینترنت نسل پنجم

    اینترنت نسل پنجم یا 5G امید تحولاتی عظیم به خصوص در حوزه اینترنت اشیاء را ایجاد کرده است. بخش مراقبت‌های بهداشتی یکی از حوزه‌هایی است که به دنبال بهره گیری از این فرصت است. برای مثال، شرکت اریکسون و دانشگاه کینگز کالج لندن همکاری جدیدی را برای توسعه جراحی راه دور با استفاده از تکنولوژی 5G آغاز کرده اند.
    آغاز این همکاری از ملاقات بین جان کانلیف از شرکت اریکسون، پیتر مارشال رئیس بخش راهکارهای شبکه اریکسون و پروفسور میشا دالر رئیس بخش تحقیقات ارتباطات راه دور در دپارتمان انفورماتیک دانشگاه کینگز کالج آغاز شد که حوزه تحقیقات او به تکنولوژی 5G و اینترنت اشیاء مربوط می‌شود.
    مارشال در رابطه با این همکاری می‌گوید: "ما در رابطه با این که 5G می‌تواند فرصت‌های جدید بیشماری را ایجاد کند با هم توافق داشتیم و بنابراین به این فکر کردیم که چطور می‌توانیم با یکدیگر همکاری کنیم. کینگز متخصصین زیادی در زمینه حس لامسه دارد بنابراین به این فکر کردیم که آیا می‌توانیم حس لمس از راه دور را ایجاد کنیم و اگر این کار را انجام دهیم چه دستاوردهایی برای حوزه مراقبت‌های بهداشتی، واکنش از راه دور و موقعیت‌های اورژانسی خواهد داشت؟"
    پس از مدت کوتاهی این تیم گسترش پیدا کرد و دکتر تکتم محمودی و دکتر ماریا لما رساس از کینگز کالج نیز به ما پیوستند که حضور آنها برای همکاری‌ها و تحقیقات اخیر ما بسیار سودمند بود. طی 15 تا 18 ماه گذشته کینگز و اریکسون همکاری‌های نزدیکی با NHS داشتند تا جراحی رباتیک را با استفاده از دستکش و دستگاه‌های لمسی توسعه دهند.
    وی می‌گوید: "هدف ما رسیدن به یک مورد استفاده‌ی خوب و معقول بوده، تولید چیزی که توجیه منطقی داشته باشد نه این که فقط یک تحقیق خوب به نظر برسد... ما با انجام این تحقیق اهمیت توسعه تکنولوژی و معماری 5G را درک می‌کنیم و متوجه می‌شویم که چیزهایی مثل واقعیت مجازی در سه سال آینده چطور رشد و تکامل پیدا می‌کنند."

    healthcare

    جراحی رباتیک
    سطح فعلی پیشرفت جراحی رباتیک با محصولاتی مثل Vinci Surgical System مشخص می‌شود. این سیستم به جراحان امکان می‌دهد که عمل‌های جراحی را با تبدیل حرکات دست جراح به حرکات دقیق تر و کوچکتر ابزارهای کوچکی که داخل بدن بیمار قرار گرفته اند، انجام دهند. این ابزارها قادر به خم شدن و چرخش بسیار بیشتر از دست انسان هستند.
    یکی از این ابزارها لاپاراسکوپ است، یک لوله باریک که در انتهای آن یک چراغ و دوربین کوچک قرار دارد. این ابزار یک سیستم بینایی با خاصیت بزرگنمایی ایجاد می‌کند که با ارسال تصاویر به یک مانیتور در اتاق عمل یک دید سه بعدی HD از بدن بیمار برای جراح فراهم می‌کند تا به او برای انجام عمل جراحی کمک کند.
    دکتر تکتم محمودی استاد ارتباطات دانشگاه کینگز کالج لندن توضیح داد که از دیدگاه پزشکی دو حوزه وجود دارد که اینترنت نسل پنجم می‌تواند در آن حوزه‌ها به پیشرفت جراحی رباتیک کمک کند.
    او گفت "اولین حوزه را از گفتگوهای مفصلی که با پزشکان داشتیم شناسایی کردیم. آنها به ما گفتند می‌خواهند مجموعه‌ای کامل از حواس انسانی را در اختیار داشته باشند. بخصوص اینکه می‌خواهند برای افزایش دقت در جراحی‌های رباتیک حس لامسه داشته باشند. همچنین پزشکان می‌خواهند امکان لمس، حرکت و بینایی را به صورت کاملاً هماهنگ داشته باشند که در حال حاضر به دلیل کندی و تاخیر موجود امکان انجام این کار وجود ندارد."
    وی ادامه داد: "دومین جنبه‌ای که 5G می‌تواند ارائه کند، ایجاد یک حس فاصله جغرافیایی است. در حال حاضر حتی در صورت استفاده از جراحی رباتیک باز هم دکتر باید حین عمل در اتاق عمل حضور داشته باشد. اما اینترنت 5G امکان انجام عمل جراحی از راه دور را فراهم کرده است. اینها دو مورد از پیشرفت‌های مهم و اصلی هستند که به نظر ما اینترنت نسل پنجم آنها را عملی می‌کند."
    وی افزود: "ربات داوینچی پیشرفته ترین سیستم ویدیویی را برای عمل جراحی ارائه می‌کند. این ربات‌ها قادر به دیدن و عمل بر اساس دیده‌های خودشان با حرکت دادن بازوی رباتیک هستند اما مثلاً اگر به استخوانی بخورند نمی‌توانند آن را حس کنند. آنچه ما قصد ساخت آن را داریم رباتی با این قابلیت است."

    اولین نمایش عمومی
    اولین نمایش عمومی ثمرات همکاری کالج کینگز و اریکسون در اجلاس 5G World 2016 در لندن بود که ابتدای امسال برگزار شد و در آن یک جراحی رباتیک لمسی به نمایش گذاشته شد.
    ابتدا تحت عنوان یکی از کاربردهای پزشکی 5G یعنی "کنترل و معالجه از راه دور" یک پروب به صورت یک انگشت بیولوژیک به نمایش گذاشته شد که در جراحی‌های کمتر تهاجمی حس لمس را برای جراح فراهم می‌کند و می‌تواند اطلاعاتی دقیق درباره محل توده‌های سختی که در بافت نرم قرار دارند به جراح بدهد.
    این یعنی این پروب یا انگشت رباتیک می‌تواند به عنوان مثال در یک عمل واقعی بافت‌های سرطانی را تشخیص دهد و اطلاعات را به صورت بازخوردهای لمسی به جراح ارسال کند. این حس لمس با بازخوردهای تصویری که توسط دوربین تولید شده و اتفاقات در جریان را نشان می‌دهد، دیدگاهی تقریباً نزدیک به واقعیت از مدل بافت سلول‌ها فراهم می‌کند.
    از دیدگاه فنی، نمایش این اطلاعات از طریق شبکه نرم افزاری (SDN) میسر شده که طوری پیکربندی شده تا کیفیت سرویس موردنیاز را با پیاده سازی قابلیت slicing یا برش شبکه فراهم کند.
    برش شبکه با آنچه در گذشته بود و برای تمام معماری‌های شبکه از یک سایز یکسان استفاده می‌کرد تفاوت دارد. می‌توان شبکه را با استفاده از سیستم ابر، SDN و تکنولوژی مجازی سازی عملکرد شبکه (NFV) به بلاک‌هایی تقسیم کرده و آنها را به صورت مجازی و برنامه ریزی شده طوری سرهم کرد که با نیازهای مورد نظر متناسب باشند.
    اینترنت نسل پنجم این امکان را فراهم کرده که اسلایس‌های شبکه طوری پیکربندی شوند که به عنوان مثال سرویس‌های لازم برای مراقبت‌های بهداشتی حیاتی را فراهم کند. انعطاف پذیری ایجاد شده توسط تعریف عملکردهای شبکه به صورت نرم افزاری باعث می‌شود که اپراتورهای موبایل بتوانند سرعت، تاخیر، امنیت، دسترس پذیری، ظرفیت، پایداری و پوشش جغرافیایی شبکه را تضمین کنند.
    بیشتر کارهای این جراحی نمایشی توسط دکتر ماریا لما رساس محقق مرکز ارتباطات راه دور کالج کینگز انجام شده که می‌گوید: "اجرای این پروژه کاملاً طبیعی بود چون ما در دپارتمان انفورماتیک تحقیقاتی پیشرفته در حوزه رباتیک و ارتباطات راه دور انجام داده ایم."

    تکنولوژی لمسی
    رساس می‌گوید: "مرکز تحقیقات رباتیک روی بازخوردهای لمسی برای حسگرهای ربات و چگونگی افزودن این قابلیت به ربات‌ها کار کرده است. روش‌های مختلفی برای تعبیه حسگرها با استفاده از بازخوردهای لمسی وجود دارد و مثلاً ما می‌توانیم اطلاعات لازم را درباره جراحی لاپاروسکوپیک (که به نام جراحی keyhole، bandaid یا جراحی کمتر تهاجمی هم شناخته می‌شود) به دست آوریم."
    وی ادامه داد: "سوال این بود که چطور می‌توان پزشک را از ربات جدا کرد. ما با فردی که ربات را برای پیش نمایش ساخته بود صحبت کردیم و او یک انگشت بیولوژیکی برای ما ساخت که قابلیت لمس مواد سخت و نرم را داشت... شما به کمک ماهیچه‌ها و تاندون‌ها حس می‌کنید و او هم این انگشت بیولوژیکی را با استفاده از چهار حسگر و رشته‌هایی ساخت که داخل ربات قرار می‌گیرند، به این ترتیب وقتی ربات در حال لمس درون بدن است، دکتر می‌تواند بازخوردهایی از آنچه ربات حس می‌کند، دریافت کند."
    این تیم همکاری‌هایی با شرکت اسپانیایی NeuroDigital Technologies سازنده دستکش Gloveone که دارای قابلیت لمس است، داشته است. رساس در این باره گفت: "ما تصمیم گرفتیم این دو را با هم و کنار هم قرار دهیم تا ببینیم آیا می‌توان با استفاده از حرکات دستکش، ربات را کنترل کرد و وقتی انگشت رباتی شی سختی را لمس کند اطلاعات لمسی را به صورت بازخورد برگرداند. ما اطلاعات لمسی را به اطلاعات حس حرکتی تبدیل کردیم."
    همچنین نمایش این جراحی نشان داد که استریم‌های اطلاعاتی مختلف چطور در شبکه کار می‌کنند، چون دو استریم ویدیویی مربوط به دستکش لمسی و حسگرهای ربات الزامات و نیازهای بسیار متفاوتی دارند.

    آزمایش SDN
    هم چنین این تیم با پیاده سازی صفی از اولویت‌های مشخص شده برای جریان‌های اطلاعاتی مختلف، ابزارهای SDN را هم آزمایش کردند. مثلاً این تیم با تفکیک جریان‌های مختلف توانست مطمئن شود که سطح سرویس اطلاعات لمسی تضمین می‌شود در حالی که ممکن است ویدیوها کیفیت چندانی نداشته باشند.
    رساس افزود: "ما عمداً یک ویدیو را دچار اختلال کردیم تا به مردم نشان دهیم که با استفاده از SDN و slicing حتی وقتی منابع کافی برای اجرای یکی از سرویس‌ها وجود نداشته باشد، باز هم می‌توان سرویس دیگر را اجرا کرد. ما این کار را با استفاده از مکانیزم رزرو منابع انجام دادیم که برنامه ریزی آن برای شبکه از قبل انجام شده بود."
    مارشال نیز به این نکته اشاره کرد که جنبه‌های حیاتی و مهم جراحی راه دور به میزان زیادی به برش شبکه وابستگی دارند. وی گفت: "اثبات امکان اجرای این بخش‌های حیاتی از طریق برش شبکه در کنار نمایش قابلیت‌های لمسی این تکنولوژی اهمیت بسیار زیادی دارد."
    وی در ادامه افزود: "یکی از جنبه‌هایی که نمایش آن برای ما اهمیت زیادی داشت این بود که حتی اگر شبکه‌ای با تاخیر کم، همیشه در دسترس و با نرخ داده‌ی بالا نداشته باشید باز هم می‌توانید این تفکیک بین اطلاعات مختلف که هر یک حساسیت‌های متفاوتی دارند را انجام دهید... می‌توانید مطمئن باشید که حتی اگر شبکه شما نرخ داده بالا یا تاخیر کمی داشته باشد باز هم می‌توانید با آن کارهایی با حساسیت بالا را انجام دهید."
    رساس اشاره کرد که این به معنای کیفیت پایین برخی سرویس‌ها برای بالا بردن کیفیت سایر سرویس‌ها نیست. فایل‌های چند رسانه‌ای مختلف و کارهای متفاوت هر یک به سطح خاصی از سرویس نیاز دارند بنابراین اگر سرویس‌هایی با اولویت کمتر کندتر اجرا شوند، مشکلی ایجاد نخواهد شد. وی گفت: "هر اسلایس از دیدگاه بیزنسی با سایر اسلایس‌ها متفاوت است. مثلاً اسلایس‌های مربوط به مراقبت‌های بهداشتی اولویت بیشتری نسبت به خیلی از موارد دیگر دارند و اپراتور موبایل یک توافقنامه در رابطه با سطح سرویس (SLA یا توافقنامه سطح سرویس) با صنعت مراقبت‌های بهداشتی خواهد داشت تا ارائه سرویس‌هایی با سطح کیفیت مشخص را تضمین کند. اما اینترنت نسل چهارم انعطاف پذیری لازم برای این کار را ندارد."
    مارشال افزود: "با اینترنت نسل چهارم می‌توان کارهای زیادی انجام داد اما اگر واقعیت افزوده و واقعیت مجازی را هم به آن اضافه کنیم می‌توانیم به دستاوردهای بسیار چشمگیرتری دست پیدا کنیم. اگر بتوانیم حس لمس را هم به آن اضافه کنیم در این صورت یک گام بزرگ برداشته ایم. از دیدگاه ارائه سرویس‌ها و کاربردها، اینترنت 5G می‌تواند امکانات بسیار بیشتری را در اختیار صنایع مختلف قرار دهد و صنعت مراقبت‌های بهداشتی هم یکی از این صنایع است."

    سایر کاربردهای 5G برای حوزه مراقبت‌های بهداشتی
    خانم محمودی در زمینه‌ی سایر مزایای تکنولوژی 5G برای مراقبت‌های بهداشتی به بازسازی و توانمندی بیماران اشاره می‌کند. وی می‌گوید: "جامعه ما رو به سالخوردگی است. در سال 2015 در انگستان شاهد افزایش تعداد بیماری‌هایی مثل سکته مغزی بودیم این یعنی تعداد نیازمندان به مراقبت‌های بهداشتی افزایش پیدا کرده است. مشکل اینجاست که نگه داشتن این افراد در بیمارستان بسیار پرهزینه است اما از طرفی امکان ارائه مراقبت‌های لازم به آنها در منزل وجود ندارد."
    وی ادامه داد: "به نظر ما گجت‌های پوشیدنی در این زمینه نقش مهمی دارند. امروزه این تکنولوژی‌ها فقط در فیلم‌های علمی و تخیلی مشاهده نمی‌شوند بلکه همین حالا کمپانی‌های کوچکی هستند که چنین محصولاتی را تولید می‌کنند. یک دستگاه پوشیدنی که به شبکه 5G متصل شده باشد، به مردم اجازه می‌دهد که زندگی و کارشان را به صورت طبیعی ادامه دهند."
    وی افزود: "اما برای حفظ اتصال این گجت‌ها به شبکه، نیاز به پوششی کامل و بی نقص داریم تا فرد بتواند آزادانه حرکت کرده و جابجا شود. انجام این کار با شبکه 4G ممکن نیست؛ ما نیاز به شبکه‌ای داریم که خیلی به موقع واکنش نشان دهد (ریسپانسیو باشد) و انجام این کار با 4G ممکن نیست."
    Telecare یکی دیگر از حوزه‌هایی است که 5G در آن نقش بزرگی خواهد داشت. این بحث فقط مربوط به توانمندسازی نیست بلکه به بیماران مزمنی که نیاز به مراقبت دائم دارند نیز مرتبط است. اگر این افراد نیاز به مصرف دارو داشته باشند، می‌توان با این تکنولوژی مطمئن شد که داروها را به موقع مصرف می‌کنند. در حال حاضر دستگاه‌هایی وجود دارند که چنین کارهایی را انجام می‌دهند. مثلاً ایمپلنت‌هایی ساخته شدند که قند خون بیماران دیابتی را اندازه می‌کنند و دز مناسب را برای آنها تزریق می‌کنند.
    اما معماری شبکه 5G به چه صورت خواهد بود؟ به گفته مارشال قطعاً معماری این شبکه با معماری‌های فعلی تفاوت زیادی دارد. وی می‌گوید: "می‌توان این شبکه را با سلول‌های کوچکی راه اندازی کرد. یک شبکه توزیع شده با یک سلول، 500 متر را پوشش می‌دهد. پس می‌توانیم مثلاً 500 سلول با ابعاد قوطی کبریت را در یک خیابان توزیع کنیم که چند متر را پوشش داده و پهنای باند کم، تاخیر پایین و پوششی فراگیر داشته باشند.
    به نظرم اول باید مشخص کنید که با سیستم 5G قصد انجام چه کارهایی را دارید. وقتی با اپراتورهای موبایل صحبت می‌کنیم از آنها می‌پرسیم که آیا واقعاً تمایلی دارید که مسئولیت همه چیز بر عهده شما باشد؟ یا ترجیح می‌دهید بخشی از یک سیستم بزرگتر با شبکه‌های محلی خصوصی مختلفی باشید که چیزهایی مثل سطل زباله‌های هوشمند را نظارت می‌کنند؟
    به نظرم در آینده بسته به این که با سیستم 5G قصد انجام چه کاری را داشته باشید، نحوه رشد و تکامل شبکه‌ها نیز متفاوت خواهد بود. از این نظر یک سوال بزرگ ایجاد می‌شود که اپراتورهای فعلی چطور از چنین سیستم‌های محلی پشتیبانی خواهند کرد. آیا مالکیت چنین سیستم‌هایی را در اختیار می‌گیرند یا با دیگران مشارکت و همکاری خواهند کرد؟"

    گام‌های بعدی
    اما گام بعدی برای این تیم چیست؟ به گفته خانم محمودی آنها در حال همکاری با موسسه Guy’s and St Thomas’ Hospital Trust هستند تا برخی از جنبه‌های تکنولوژی 5G را آزمایش کنند که تا قبل از سال 2020 یعنی تاریخ توافق شده برای تجاری سازی اینترنت نسل پنجم، در دسترس خواهند بود. اما به دلیل مشارکت و دخالت نهادهای دیگر در این آزمایش، اطلاعات آن هنوز محرمانه هستند. مارشال می‌گوید: "برنامه ما برای سال بعد بسیار هیجان انگیز و جذاب خواهد بود."
    رساس می‌گوید: "تفاوت اصلی که من در مقایسه با هفت سال پیش، زمانی که این کار را شروع کردم می‌بینم این است که در آن زمان از یک طرف بحث آکادمیک و از طرف دیگر بحث صنعتی وجود داشت. در گذشته بخش صنعتی باید تلاش می‌کرد تا به خوبی درک کند که ما چه کاری انجام می‌دهیم اما حالا ما خیلی بیشتر با هم کار می‌کنیم. برای بخش صنعت ضروری است که کارها با سرعت انجام شود بنابراین ما در راستای رسیدن به این هدف با یکدیگر کار می‌کنیم."
    خانم محمودی هم با این دیدگاه موافق است و می‌گوید: "در حال حاضر پیشرفت‌ها سرعت بیشتری گرفته اند و دلیل آن در اختیار داشتن مجموعه اطلاعات کامل و سرعت چشمگیر ارتباطات مدرن است. حالا رابط‌ها بسیار به هم نزدیک هستند، صحبت کردن و رایزنی با دانشگاه‌ها بسیار آسان تر شده است."
    مارشال هم می‌گوید: "خیلی خوب است که این سه پایه و اساس را در کنار هم داشته باشیم و بخش صنعت، بخش آکادمیک و تامین کنندگان را با هم ترکیب کنیم. چه شما یک تامین کننده باشید چه از دانشگاه یا حوزه صنعت باشید همگی تمایل دارید که در حوزه تکنولوژی پیشرو باشید. همه ما یک هدف مشترک داریم اما از زوایای متفاوتی به آن نزدیک می‌شویم."
    او در ادامه گفت: "کار ما از بحث‌های ابتدایی تا نقطه‌ای که حالا در آن قرار داریم، تنها 6 ماه طول کشید. اما موفق شدیم طی این مدت یک مورد استفاده عملی را نشان داده و یک مسیر انقلابی را طی کنیم."

     

     

     

    منبع : Techradar

    نظر خود را وارد نمایید.